PNF w pediatrii

Metoda PNF, czyli Proprioceptive Neuromuscular Facilitation to metoda, która powstała w latach 40. XX w. Jej twórcami byli dr Kabat i M. Knott. Polega ona na wykorzystywaniu zdrowych i silnych rejonów ciała w celu stymulacji i wzmocnienia części osłabionych oraz na odtworzeniu prawidłowych wzorców ruchowych. Ma swoją filozofię i techniki:
P-PROPRICEPTYWNA – dotycząca stymulacji receptorów ciała
N-NERWOWO-MIĘŚNIOWA – aktywizująca struktury nerwowo-mięśniowe
F-FACILITACJA – ułatwianie, pomoc, torowanie

Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją małego pacjenta, czyli jego zapotrzebowaniami. Siła mięśni, zakres ruchu – to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu, jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała i umożliwiajaca optymalne odtworzenie funkcji motorycznych pacjenta przy wykorzystaniu receptorów jego ciała.

PNF patrzy na dziecko jego problem pod względem funkcjonalnym, a jej koncepcja jest związana z:
- pozytywnym nastawieniem do pacjenta,
- globalną obserwacją pacjenta,
- intensywnym planem ćwiczeń,
- częstą zmianą pozycji,
- uzyskaniem odpowiedzi na każdy bodziec.

Wykorzystywana przede wszystkim w:
- neurologii,
- ortopedii.

 

Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie.
Przeglądarka internetowa umożliwia zablokowanie plików cookie.

Zamknij [X]